Blog

Waarom zou je nog bloggen, zeggen mensen wel eens, je kunt toch net zo goed iets op Facebook of Twitter zetten? Maar een blog heeft nog steeds één levensgroot voordeel boven facebookpagina’s en twitteraccounts, met een blog koppel je je domeinnaam of internetadres aan je bedrijfsnaam en daarmee heb je je eigen hoek op internet, een etalage waar iedereen die geïnteresseerd is een kijkje kan komen nemen. En op de vaste pagina’s van het blog kun je de statische informatie – adres, producten, diensten, values, klanten, businesscases – kwijt die je anders op een website zou zetten. De startkosten van een blog zijn daarnaast relatief laag, er is namelijk goede, gratis blogsoftware – zoals WordPress waarmee ook dit blog  is gemaakt – zodat je alleen geld uit hoeft te geven aan de vormgeving en de hulp van een student om alles goed in te richten. Met een kleine 1000 euro kom je een heel eind en dat is relatief weinig vergeleken bij de kosten van een een website die je anders laat bouwen, dan ben je al snel een paar duizend euro kwijt, als je iets eenvoudigs wilt.

Kenmerkend voor een blog is dat je er telkens berichten op plaatst. Het aardige is dat als je dat goed doet, je een dynamische indruk maakt. Er staat dan telkens een ander bericht bovenaan en mensen die jouw blog vaker bezoeken, zien dat je niet stilzit. Bovendien kun je een nieuw bericht per mail of rss versturen aan wie dat wil, waardoor je jezelf weer even onder de aandacht brengt. Je kunt die berichten gebruiken om nieuwtjes te vertellen over je bedrijf, je kunt ze ook gebruiken om te laten zien dat je deskundig bent op een bepaald terrein, bijvoorbeeld door te schrijven over een actuele ontwikkeling binnen je vakgebied. Daarmee maak je reclame voor jezelf zonder te adverteren en hoe relevanter je stukje, hoe meer kans dat iemand het leest en het misschien zelfs doorstuurt aan een ander. Ook kun je belangrijke trefwoorden ‘taggen’ waardoor buitenstaanders je stukje misschien zelfs vinden en gaan lezen. Je kunt je stukje ook nog opsturen aan websites die in de branche veel gelezen worden en vragen of ze het willen plaatsen.

Tot zover het goede nieuws over het blog. Wie meer wil weten, bestudere www.frankwatching.com, een oerblog dat als eerste in Nederland echt doorhad dat het tentoonspreiden van deskundigheid voor organisaties het nieuwe marketinginstrument zou worden. Wat je vooral moet bedenken, als je zelf wilt beginnen met een blog, is: ga ik het ook volhouden? Heb ik genoeg tijd en schrijftalent in huis om regelmatig te publiceren? Heb ik genoeg onderwerpen? Heb of weet ik beeld om erbij te plaatsen, want een hermetisch tekstblog is ook niet alles? Taggen, foto’s vinden en plaatsen, kopjes maken, nette witregels maken, enzovoort. Ik zeg het er maar eerlijk bij: Ik houd van schrijven maar mij valt het nooit mee hoe lang het duurt voor ik er weer een stukje naar tevredenheid op heb staan.

Twitter

Het valt daarom goed te begrijpen waarom het micro-blog Twitter zo’n enorme en langdurige hit is. Net als met een gewoon blog, kun je er de aandacht mee op jezelf vestigen en benadrukken dat je een autoriteit bent op een bepaald terrein. Maar Twitter heeft een immens voordeel: het plaatsen van een berichtje kost weinig tijd – tweet – en over beeld hoef je je ook geen zorgen te maken. De drempel om even iets de wereld in te gooien is dus honderd keer lager dan bij een gewoon blog. Dat leidt natuurlijk tot een hoop onzinberichten en veel mensen winden zich daar zo over op dat ze niets met Twitter te maken willen hebben. Maar zo’n redenatie is net zoiets als alle tijdschriften afkeuren omdat je niet van porno- en roddelbladen houdt. Zinvol twitteren bestaat, echt waar. Volg zelf maar eens iemand op je vakgebied die alle ontwikkelingen goed bijhoudt, hij zal je op de hoogte houden van nieuwtjes en artikelen waardoor je zelf ook goed bij bent. Een succesvol twitteraar hoeft ook niet per se door duizenden gevolgd te worden. Als iemand op een bepaald terrein het handjevol mensen bereikt dat er toe doet, is het doel al gehaald. Een van de grootste misverstanden over internet is dat je de massa moet bereiken. Integendeel, internet gaat over het bereiken van een specifieke groep, met een specifiek doel.

Terug naar Twitter. Bij alle lof die ik – toch een eeuwige laggard – inmiddels voor Twitter heb, moet ik zeggen dat het leven op Twitter voor mij aanzienlijk is verbeterd dankzij allerlei handigheidjes. Zo gebruik ik Tweetdeck om meerdere accounts bij te houden en bepaalde onderwerpen te volgen. (Anderen zijn overigens weer fan van Hootsuite) Wil ik weten wat er geschreven wordt over gebiedsontwikkeling dan geef ik de zoekopdracht #gebiedsontwikkeling en voilà de berichten stromen binnen en ik krijg een beeld van wat er speelt en wie zich roeren op dit terrein. En was het jaar een geleden misschien nog een gedoe om een link naar een meegestuurd artikel te openen, dankzij Flipboard kun je op je ipad rustig door je tweets bladeren en de meegestuurde artikelen lezen.

Wie Twitter actief wil gaan gebruiken om zichzelf  als deskundige op te werpen, moet een paar dingen voor ogen houden: Je moet dagelijks meerdere berichten versturen (maak je zoveel mee, heb je zoveel te vertellen?) en je moet het het liefst persoonlijk houden. Standaardtweets hebben weinig nut. En je moet liefst een beetje leuk en luchtig kunnen formuleren. Speelsheid doet t goed op Twitter, maar komt die ook zomaar uit jouw vingertoppen rollen? Gelukkig kun je ook eerst gaan ‘lurken’ op Twitter, dat wil zeggen: account aanmaken en een beetje meekijken wat anderen doen. Ik mag zelf ook altijd graag een beetje lurken op internet voordat ik ergens aan begin, of niet.

Tenslotte heeft Twitter nog een andere functie die het tot een handig medium maakt, en dat is die van bulletinboard. Je kunt heel goed binnen een bepaalde community boodschappen verspreiden via Twitter. Mijn zoon harkt elke ochtend hoopvol mijn laptop over de ontbijttafel naar zich toe en kijkt op Twitter of hij al weer terug naar bed kan. Zijn school heeft namelijk de telefoonboom, die toch nooit werkte, vervangen door een Twitteraccount: #LBrooster. Als een les uitvalt, wordt dat bericht via dit account verspreid. Je moet dus wel Twitter in de gaten houden maar je loopt ten minste niet het risico dat je dat ene kind bent dat niet bereikt werd. Handig bedacht van de school en het laat goed zien hoe makkelijk je een ‘gemeenschap’ kunt informeren via Twitter. Pas die gedachte maar eens toe op een tijdelijke community rondom een project, een congres of ander evenement en denk aan de mogelijkheden om de leden te informeren, ze vragen te stellen of met ze te discussiëren!!

Facebook

Facebook is ook heel fijn als je haast hebt om aan de slag te gaan. Een nieuwe pagina is in een vloek en een zucht gemaakt en je kunt meteen beginnen met het plaatsen van berichten. Als je doelgroep ook nog op Facebook zit (wat al snel het geval is) kun je dus makkelijk iedereen bereiken. De doelgroep kan makkelijk reageren en mee-discussieren. Je kunt ook makkelijk meerdere pagina’s beheren. Berichten hoeven niet per se veel substantie te hebben, dus je hoeft er ook niet heel lang over na te denken, een mededeling is genoeg. Maar daarvan moet je er wel genoeg hebben, want Facebookpagina’s waar niets gebeurd, zijn vrij dodelijk.

Belangrijk is op Facebook dat het er ook een beetje goed uitziet. Mooie plaatjes doen het goed. De florende zakelijke pagina’s op Facebook zijn dan ook vaak van bedrijven die iets leuks kunnen laten zien, zoals dat van een kunstenaar (ik schreef al eens een stukje over Diederick Kraayeveld) of  van worstmakers Brandt & Levie. Een verzekeraar doet ‘t daarentegen niet zo lekker op Facebook, althans ik heb het voorbeeld nog niet gezien. Een bedrijf als Philips maakt veel werk van Facebook met een pagina over Self Expression. Veel hippe (dure) filmpjes en foto-reportages over hoe jonge mannen over de hele wereld zichzelf stylen met bakkebaarden, sikjes, kale of gemillimeterde schedels en dreadlocks. Einde van het liedje is natuurlijk dat je naar de winkel moet om een Philips scheerapparaat te kopen om dit ideaal te bereiken. Het bedrijf pompt veel geld in de Facebook-campagne, dat waarschijnlijk onttrokken is aan het advertentiebudget. De vraag is dan vooral wat effectievere commnicatie is: ouderwetse reclame of  het nieuwerwetse ‘zijn waar de conversatie is’ (ja , zo heet dat…)? Daarover nog geen uitsluitsel van het Philips-hoofdkantoor.

Het grote voordeel van Facebook is dat het een internationaal netwerk is. Dat is voor iedereen die over de landsgrenzen heen leeft en werkt een voordeel. Interessant vind ik wat er gaat gebeuren met het imago van Facebook. Het aantal grootouders met een pagina doet onderhand bijna aan Hyves denken, is dat een aanbeveling?, en dan is er nog het moderne spook van de graaiers. Facebook is steeds meer een onverbloemd commercieel bedrijf dat steeds vaker de privacy-regels in haar eigen voordeel aanpast zonder de gebruikers daarover actief te informeren. En dat bovenop de beursgang. Ook de invoering van Timeline, de nieuwe voorkant van Facebookpagina’s, was nogal dwingend. Kortom de sympathie-factor van Facebook heeft geleden het laatste jaar maar zolang er geen goed alternatief is (en Google + is echt nog steeds te moeilijk) zal het netwerk nog wel even doorfloreren.

Linkedin

Linkedin is in veel opzichten mijn favoriete netwerk. Het is heerlijk eenduidig, het is een professioneel netwerk. Je hoeft niet te piekeren of je ook die foto van je zoon of de hond moet laten zien, of over je verjaardag moet beginnen, het antwoord is toch: Nee. Je hoeft er ook niet grappig te doen: Linkedin is inhoudelijk en serieus. Geen gezeur met beeld ook, behalve één keer bij het uploaden van je profielfoto hoef je nooit meer achter leuke plaatjes aan. Je bent ook niet verplicht om de haverklap berichten te plaatsen, als je een paar weken niets doet op Linkedin is het ook goed. En hoewel het heel leuk is als iemand die je lang niet hebt gezien een gezellig regeltje stuurt bij het verzoek om te linken, hoeft dat absoluut niet. Op Linkedin kun je als je geen tijd hebt, de niceties rustig overboord zetten. Het is ook onderhand uiterst gebruiksvriendelijk. Dus als het om inspanning versus rendement gaat, krijgt dit sociale netwerk de meeste punten.

Linkedin is ideaal om iedereen die je kent van vroeger en nu in kaart te brengen. En dat moet je vooral doen als het goed met je gaat. Want als je op een goed moment mensen nodig hebt, en dat zou wel eens kunnen zijn als je op zoek bent naar nieuwe opdrachten of een nieuwe baan, dan is het fijn als je via Linkedin opeens een heleboel mensen kunt bereiken. Doodzonde als je dan nog moet beginnen met het opbouwen van je netwerk.

Er wordt en passant van alles uitgewisseld via Linkedin. Van banen, tot en met vakantiehuizen die in beperkte kring worden aangeboden. De mooiste voorbeelden van wat ik zelf heb ervaren zijn: 1) Een moeilijke vraag over webbouw die ik via een nieuwsgroep stelde die Usabilityweb heet. Binnen de kortste keren kreeg ik advies van mensen die ik nog nooit had gezien of gesproken, ze kwamen met goede tips en artikelen die ik vooral eens moest lezen. 2) Ik zocht iemand voor een brandingsessie en tikte nog eens ‘branding’ in op Linkedin en kreeg drie pagina’s met mensen uit mijn eigen netwerk die dat woord aan hun profiel hadden toegevoegd. Op de tweede pagina stond iemand waar ik zelf niet aan had gedacht maar bij het zien van zijn naam dacht ik meteen: Natuurlijk! Ik nodigde hem uit en kreeg daar zeker geen spijt van bij de sessie zelf. 3) Ik wilde graag een afspraak maken bij DSM en vroeg me af hoe ik dat zou aanpakken. Ik tikte DSM in op Linkedin en zag meteen wie in mijn kennissenkring daar contacten heeft.

Onnodig te zeggen dat recruiters en headhunters de hele dag op Linkedin turen om te zoeken naar ideale kandidaten. Maar nogmaals, behalve voor het vinden van een baan is Linkedin ook heel geschikt om binnen een bepaalde professionele groep informatie uit te wisselen, of jezelf te profileren als deskundig op een bepaald terrein. Maar het meest relevant is wel dat als iemand iets over jou te weten wil komen, hij je naam intikt op Google, en wat ziet hij dan? Dat is hoogst waarschijnlijk je profiel op LinkedIn, dus wat daar staat, is van groot belang.

Pinterest

En Pinterest dan? Voor de volledigheid moet ik natuurlijk ook nog iets zeggen over het nieuwste, hottest social network dat naar verluidt superhard groeit. Maar ik vind er nog niet zoveel van. Bij Pinterest maak je je eigen prikbord van plaatjes die je tegenkomt op internet en die je leuk of interessant vindt. Het is slim gebouwd, doordat alle nieuwigheden goed geïntegreerd zijn. Zo kun je je account aanmaken en inloggen met je Facebook of Twitteraccount en je kunt makkelijk dingen die je op het web tegenkomt op een ‘stapeltje’ apart leggen (een beetje zoals dat bij Evernote ook al kon). Daarna kun je je prikbord delen met anderen. Maar wie wil nu mijn plaatjesprikbord zien? En wiens plaatjesprikbord wil ik wel eens zien? Behalve dat van Miuccia Prada, Dries van Noten en een handvol anderen met een creatief/visionaire blik, als zij me ook echt een kijkje in hun atelier zouden gunnen, wat ze natuurlijk pas willen als hun collectie al in de winkel hangt. Ik ben doorgaans een groot voorstander van informatie ordenen en alles wat daarbij helpt. Maar ik zie het nut nog niet van Pinterest, omdat het alleen om plaatjes gaat. Dat marketeers ermee weg lopen, snap ik wel, want stel dat hun klanten zomaar hun producten op hun prikboard hangen en dan gaan delen? Maar waarom zou je zelf mee doen? Kortom, ik ben en blijf een wat wantrouwige laggard en houd dat voorlopig ook nog maar even vol bij Pinterest.

1. Ondertitel
   De ondertitel bij je naam is je belangrijkste claim. Dit is waarop je gevonden wilt worden. Wat hier staat, is het eerste dat een ander over je te weten komt en dat hem doet besluiten je profiel wel of niet verder te bekijken.
2. Specifiek
   Maak deze claim zo specifiek mogelijk. Als je containerbegrippen nodig hebt zoals ‘bestuurder’ of ‘management consultant’, probeer dan verder in te zoomen. Ben je misschien een lokaal bestuurder? Of een bestuurder in de zorg?
3. Toekomst
   Anders dan een cv laat een profiel op Linkedin iets meer ruimte om je te richten op de toekomst. Waar wil je heen? Je hoeft niet geheel volledig te zijn bij je profiel. Je kunt je richten op die elementen in je loopbaan en vaardigheden die je claim versterken.
4. Taal
   Stel je profiel op in één taal. Half- Nederlands-half-engelse profielen op Linkedin, zoals je die zo vaak zag, horen tot het verleden nu je de Nederlandse taal kunt instellen bij ‘Instellingen’ of Settings, onder je naam rechtsboven. Schrijf in de taal die hoort bij jouw netwerk en arbeidsmarkt. Je kunt ook twee profielen in verschillende talen aanmaken.
5. Zakelijke termen
   Gebruik zakelijke termen om jezelf te beschrijven. Persoonlijke kwalificaties als ‘integer’ of ‘menselijk’ zijn niet zomaar geloofwaardig. Laat liever de feiten spreken of zoals een Amerikaan het zegt: Show, don’t tell. Vertel bij de ‘samenvatting’/'summary’ wat je drijft, dan zeg je ook iets over je karaktertrekken. En: “Ik geloof in samenwerking” roept een ander beeld op dan “ik ben heel goed in samenwerking”.
6. Trefwoorden
   Maak een lijst met alle voor jou relevante trefwoorden. Denk hierbij aan de branche(s), opleiding, geografisch werkterrein, ervaring in jaren, onderwerpen waar je (meer dan anderen) verstand van hebt, specifieke ervaringen per baan in het verleden.
7. Details
   Vermeld  bij ‘huidig’/'current’ en ‘vorig’/'past’ per functie details die relevant zijn voor je claim. Ben je goed in veranderingsprocessen? Vermeld dan de veranderingstrajecten die je hebt geleid. Gebruik de trefwoorden van punt 4 in de omschrijvingen die je geeft.
8. Functies
   Het grijze overzichtskaartje dat Linkedin automatisch samenstelt bovenaan je profiel, laat ruimte voor drie functies bij ‘huidig’ en drie functies bij ‘vorig’. Die functies worden chronologisch geordend, kortom alleen de laatste drie worden vertoond. Andere, oudere, functies verschijnen alleen als een lezer zozeer in jou geïnteresseerd is dat hij klikt op ‘toon meer’. Ga daar niet vanuit bij het samenstellen van je profiel en kies dus de functies die je vermeldt met zorg.
9. Waarheid
   Wees vooral vindingrijk bij wat je wel of niet vermeld in je profiel. Maar zorg dat het geheel logisch is en de waarheid geweld aan doen, is natuurlijk heel erg dom.
10. Samenvatting
    De samenvatting wordt goed gelezen: waar sta je voor, welke ontwikkelingen vind je belangrijk? Verwerk ook hier de trefwoorden. Je kunt ook een blokje toevoegen waar je de Engelstalige alternatieven voor de trefwoorden neerzet.
11. Scanbaar
    Lange tekst is niet per se slecht, maar een hermetisch blok wel. Houd de tekst scanbaar door middel van witregels en bullets.
12. Verzorgd
    Vermijd fouten en slordigheden. Laat een ander de tekst nakijken.
13. Foto
    Neem een foto waarop je in de camera kijkt. Laat zeilboten, honden en kinderen achterwege. Hobby’s en andere persoonlijke zaken kun je bij Interests invullen.
14. Skills
    Voeg skills toe (nieuwe feature), want dat zijn zoekwoorden binnen Linkedin.
15. Urls
    Geef de url van relevante websites. (Bij edit profile, gebruik optie ‘other’)
16. Public Profile
    Pas je ‘public profile’ aan door op edit te klikken en kies dan rechts de optie ‘customize your public profile’. Kies hier ook welke elemeten van het standprofiel je wel of niet wilt laten zien.
17. Connections
    Doe niet te moeilijk als mensen willen connecten, je netwerknest raakt echt niet meteen bevuild. Je kunt eventueel mensen verwijderen zonder dat ze daarover bericht krijgen. En bedenk dat hoe groter het aantal connecties, hoe verder je zelf het net kunt uitgooien als je wilt weten of je in een bepaalde organisatie iemand kent. Zorg wel dat je vooral uitbreidt in de richting waarin je je wilt ontwikkelen.
18. Groepen
    Neem deel aan Groepen. Als lid van een groep kun je meteen met iedereen in die groep ‘connecten’, het logo van de groep kan de indruk die je wilt wekken versterken. Je kunt ook de volgorde van groepen zelf bepalen. Op sommige groups worden bovendien aardige discussies gevoerd.
19. Helpcenter
    Ga naar Helpcenter (onderaan de pagina) als je ergens niet uitkomt, dat werkt tegenwoordig prima. Kun je het antwoord niet vinden, google dan je zoekvraag.
20. Status Updates
    Gebruik status updates als je je netwerk wilt informeren of wilt betrekken bij wat je doet. Goede status updates versterken je claim, slechte updates verwarren het beeld.
21. Activity Broadcasts
    Als je tijdelijk veel aan je profiel zit te rommelen, ga dan bij settings naar de optie ‘turn on/off your activity broadcasts’. Zet het daarna weer aan, want je wilt natuurlijk wel dat anderen belangrijke updates kunnen zien. Bovendien zegt Linkedin: Voor wat, hoort wat. Je mag alleen weten wie jouw profiel hebben bekeken, als je zelf ook openlijk te werk gaat.
22. Keep it simple
    Maak het jezelf niet te ingewikkeld, zeker als je in een overgangssituatie zit. Je moet ergens beginnen en je kunt een profiel ook weer aanpassen en aanscherpen als je zover bent.

1. Goede adressen
   De lezer krijgt minimaal 40 adressen, waarvan ten minste de helft nog niet op de site van SpecialBite staat. Value for money. Een leuk weekendweg gidsje met 20 adressen kost meer.
2. Het seizoen
   De redactie kijkt telkens vooruit naar het volgende seizoen, welke adressen, gerechten en koks horen daarbij?
3. De meepraatfactor
   Als je dit blad hebt gelezen, ben je helemaal op de hoogte van wat nieuw, hip en aan de hand is in de Nederlandse gastronomie, en trouwens ook in de rest van de wereld. Al ben je (nog) niet op al die adressen geweest, je kunt er over meepraten.
4. Het koksinterview dat je niet al 100 keer hebt gelezen
   De grote chefs zijn al oeverloos aan het woord geweest in alle media. Buhh.. Liever stuurden we iemand mee die 24 uur op pad ging met een kok. Eindredacteur Miranda Diesch bedacht en vond Janine Abbring, ex-Jakhals en tegenwoordig Vroege Vogel. Wat een goede vondst. (Miranda vond trouwens ook Rosa, de grappige columnist.)
5. Anti-oppervlakkig
   Zware onderwerpen moet je licht maken, en lichte onderwerpen zwaar, zoals we altijd bij Elsevier zeiden. Een blad over uit eten gaan mag wel enige reflectie hebben. Daarvoor heeft de formule twee plaatsen: een historisch stuk (levert ook leuk beeld op) en een gerecht dat technisch flink wordt uitgediept. Ook de tone of voice moet meewerken: vooral geen dommige teksten. Vrolijkheid of ironie mag, meisjesachtigheid is streng verboden.
6. Handel
   De mens is hebberig en de adverteerder wil ook wat. Daarom moet elk tijdschrift ook spullen laten zien die bij de community horen en die je zelf kunt kopen. SpecialBite magazine laat de favoriete keukenspullen van de chefs zien. Heerlijke messen, pannen, oventjes en wat niet meer levert dat. Ron Blaauw heeft zelfs z’n favoriete aluminiumfolie.

Zou het voldoende zijn voor een levensvatbaar tijdschrift? Dat moet nog blijken. Bij een succesvol blad komt meer kijken dan de inhoud alleen. We hebben in elk geval ons best gedaan.

O ja, hieronder ook nog even de cover van het eerste nummer dan in september uitkwam.

Diederick Kraayeveld heeft – op moment van schrijven – 686 vrienden op Facebook. Hij is een kunstenaar die van oud hout prachtige dingen maakt. Zijn klantenkring is internationaal, hij wordt vertegenwoordigd door galeries in Londen, Hamburg en Dubai. Dagelijks post hij op Facebook een gezellige mix van berichten over zijn werk en privéleven.

Dat schrijven gaat hem gemakkelijk af, hij was twintig jaar journalist, dus het kiezen van onderwerpen die mensen interesseren en het opschrijven kosten hem geen enkele moeite. Hij is handig bovendien. Het laatste stukje hout van een nieuw werk zit nog niet op zijn plaats, of hij heeft al een  foto van vanaf zijn iPhone geupload. Regeltje erbij, berichtje geplaatst. Hoppa.

‘Toch besteed ik wel een uur per dag aan Facebook,’ zegt hij. ‘Nou okay, opgeteld is het eerder dik een uur per dag. Ik kijk ook nog vaak via mijn telefoon. Ik ben een beetje Facebook-verslaafd, ik kijk ook veel op andere pagina’s en reageer op wat daar staat.’

Verslaafd of niet, die investering in tijd zegt iets over wat er komt kijken bij een lekkere, levendige Facebook-pagina. Want een Facebookpagina met oude berichten is als stilstaand water. Wat ook heel erg muf gaat ruiken, is een Facebook-pagina waarop niemand reageert en waarvan niemand iets ‘leuk‘ vindt. En als je zelf nergens komt en reageert, doen anderen dat ook niet op jouw pagina.

Les 1 : Een levendige Facebook-pagina kost deze zzp’er minimaal 1 uur per dag. En dan hebben we het over iemand die makkelijk schrijft en handig is met camera, telefoon en computer/laptop.

‘Onderwerpen heb ik te over,’ zegt Diederick. ‘Door mijn speurtochten naar bijzonder oud hout en contact met opdrachtgevers en cliënten, maak ik zo veel mee. Ik heb altijd wel een leuk verhaal te vertellen. En ik heb altijd wel wat te laten zien. Die plaatjes zijn erg belangrijk, daar reageren mensen meteen op.’

Ook dat zijn opmerkingen om even bij stil te staan. Leuke plaatjes maken een Facebook-pagina visueel aantrekkelijk. En mensen houden van leuke belevenissen, daarvoor zitten ze op een sociaal netwerk. Maar je kunt niet eindeloos elke bijeenkomst oppompen tot een belevenis die het vermelden waard is, dan haken de friends snel af.

Les 2: Het onderhouden van zijn pagina gaat Diederick mede goed af, omdat hij veel te vertellen heeft. Genoeg om minimaal 1 keer per dag een bericht, foto of een link te plaatsen. Maak jij zo veel mee?  En is het sappig, wetenswaardig en/of visueel prikkelend voor je (beoogde) volgers?

‘Tja wat levert het op? Facebook helpt in de zin dat alle kleine beetjes helpen, denk ik. Ik weet niet of ik meer verkoop door Facebook, dat valt niet te meten…”

Les 3: Of Facebook tot meer verkoop leidt, valt bij hem niet vast te stellen, in elk geval niet direct.

‘… Maar sowieso helpt Facebook mij internationaal enorm. Ik heb veel relaties in het buitenland die zo op de hoogte blijven van wat ik doe. En ik kom door Facebook makkelijk in contact met mensen elders. Ik ging bijvoorbeeld in januari naar India om hout te zoeken. Maar je kunt niet even naar New Delhi vliegen en denken: kom, ik ga eens even een rondslingerend plankje vinden. Dat moet je voorbereiden. Via Facebook heb ik contact met een Amerikaanse kunstenaar van wie ik weet dat hij veel in India doet. Ik vroeg hem of hij iemand wist die me zou kunnen helpen. En zo kwam ik in contact met mijn gids in New Delhi die ook weer een Facebook-pagina heeft.  We konden daardoor vooraf goed overleggen en hij heeft me enorm geholpen een succes van deze reis te maken. Ik ben met fantastisch materiaal teruggekomen…’

Les 4: Facebook kan handig zijn als je relaties in het buitenland hebt die je op de hoogte wilt houden en om direct contacten te leggen in een stad of gebied waar je nog nooit bent geweest.

‘Maar het belangrijkste is dat het altijd goed is om je bedrijf of je waar even onder de aandacht te brengen. Facebook is een relatief eenvoudige manier om dat te doen. Ik merkte het afgelopen jaar dat ik steeds minder aan mijn website www.oudhout.nl ging doen. Die had ik oorspronkelijk om al die jongensboekverhalen van mij op te zetten. Maar het is relatief veel werk om daar iets te plaatsen. Op Facebook kun je het lekker kort houden. ’

Les 5: De drempel om even iets op Facebook te plaatsen is (een stuk) lager dan bij een website.

‘Ik vind Facebook ook eigenlijk veel geschikter voor die jongensboekverhalen. Dus wat ik nu wil doen, is het volgende. Ik heb een extra Facebook-pagina voor Oudhout, die wil ik verder uitbouwen als mijn zakelijke pagina, en daar vertel ik wat ik door mijn werk meemaak. Mijn profielpagina blijft mijn persoonlijke pagina waar ik over het eindexamen van mijn zoon vertel. En de website wordt om de kunst goed te laten zien en overzicht te geven van mijn bedrijf.’

Les 6: Als je op verschillende manieren online (Facebook, website, twitter) bezig bent, wordt het tijd om functies af te bakenen.

‘Nee, ik ga mijn persoonlijke pagina niet afschermen. Daar gaat het me niet om. Het is meer: wie val ik waarmee lastig? Een zakelijk contact is wel geïnteresseerd in een nieuw kunstwerk, niet zozeer in mijn zoon. Maar omgekeerd wil je als je iemand zakelijk gaat ontmoeten wel eens kijken met wat voor iemand je te maken hebt. Dat doe ik zelf ook als ik met iemand ga praten die ik nog nooit heb gezien. Dan wil ik ook wel even wat persoonlijks weten. Niet omdat ik iemand niet vertrouw maar gewoon, omdat ik nieuwsgierig ben.’

Les 7: Ook zakelijke contacten kunnen geïnteresseerd zijn in persoonlijke informatie, maar waarschijnlijk niet de hele tijd. Je kunt ze de keuze geven.

Volgende keer: de Facebook-lessen van grote bedrijven zoals de HEMA, BP en Goldman Sucks (pardon Sachs, haha die Facebook-pagina was namelijk ook even in de lucht…)

1. Algemene introductie sociale media

• Wat zijn sociale media en hoe werken ze?
• Waarom zijn sociale media belangrijk voor persoonlijke profilering?
• Hoe zorg je dat je (weer) kunt meepraten?
• Het LinkedIn-profiel als het nieuwe cv
• Uitbreiden netwerk (in de juiste richting)
• Wat kun je met Twitter, Facebook en Hyves?
• Wat kan internet nog meer voor je doen? (bijhouden internationale ontwikkelingen op vakgebied)

2. Opstellen van een goed profiel voor LinkedIn en Facebook

• Een profiel met focus
• Hoe wil je overkomen? Wat wil je uitstralen?
• Hoe verwerk je dat in je profiel
• Omgaan moet zwakke plekken/ hiaten in het profiel
• Accenten leggen in je profiel

3.  Voorbereiding publicatie op een blog/website

• Hoe vind je de juiste nieuwsbrieven, sites, groepen?
• Hoe bepaal je een geschikt onderwerp?
• Hoe verzin je meerdere onderwerpen achter elkaar?
• Hoe bied je een stuk aan?
• Een eigen blog?
• Schrijven voor internet, de vuistregels

4. Voorbereiding op een sollicitatie

• Onderzoek doen naar gesprekspartners
• Hoe doe je research naar het bedrijf/de organisatie?
• Research naar de branche
• Research naar concurrenten
• Hoe gaan beoogde werk/opdrachtgever en concurrenten om met sociale media?
• Relaties vinden/ contacten leggen
• Relevante ontwikkelingen in het buitenland bijhouden

Hoe werkt het ?

Ik werk samen met Transitium Groep, een human resources adviesbureau voor overheid en non-profitorganisaties. Voor dit bureau ga ik workshops over online presentatie verzorgen.

Daarnaast geef ik persoonlijk advies waarbij ik graag de volgende route aanhoud:

• Je kunt contact met mij opnemen via het contactformulier op deze website.
• Ik stuur een vragenformulier ter inventarisatie van kennis, ervaring, specifieke doelen.
• Aan de hand hiervan bepaal ik of ik je goed kan helpen.
• Per telefoon bespreken we welke modules van toepassing zijn.
• We maken afspraken over data/tijdstippen, aantal sessies en onderwerpen, lengte per sessie, mijn tarief en eventuele onkosten.
• We bevestigen de afspraken per e-mail.

Je wordt gegoogled
Want één ding is zeker, je wordt gegoogled. Op het moment dat een ander het advies krijgt eens met jou te gaan praten, staat je naam al in het google-zoekvak. Kom je niet omhoog in de zoekresultaten dan besta je niet. Kom je wel omhoog dan bepaalt dat hoe iemand naar je kijkt en of het hem of haar zinvol lijkt om contact met je op te nemen.

Redactioneel management
Online presentatie is dus ongelofelijk belangrijk. Ik praat geregeld mensen bij over dit onderwerp die hier tegenaan lopen. Dat begon privé, maar is inmiddels een serieuze activiteit. Eén die ik leuk vind omdat ik merk dat ik mensen echt kan helpen. Dat komt doordat deze coaching dicht bij mijn werkervaring ligt, veel dichter dan ik zelf aanvankelijk doorhad. Want wat je doet als je jezelf online presenteert lijkt erg op redactioneel management, maar dan met jezelf als onderwerp. Anderen noemen dit wel personal branding, maar dat is mij te veel gladde marketing-taal die ruimte laat voor fantaseren. Ik blijf graag bij de werkelijkheid.

Sociale media
Want wat kun je doen aan je online presentatie? Je kunt voor anderen helder schetsen wie je bent en wat je kunt. En die informatie maak je zo goed mogelijk vindbaar via LinkedIn, Facebook, Twitter, een weblog en/of publicaties. Je managet wat anderen zien als ze je gaan googelen. Dat betekent dat je keuzes maakt over wat je over jezelf kwijt wilt, wat de hiërarchie is in de feiten die je wilt presenteren, hoe je die feiten wilt presenteren en wat voor beeld en tone of voice daarbij horen. Zo opgeschreven is het al bijna de definitie van een redactionele formule.

Aan de slag
Maar dat is alles behalve een eitje voor wie hiermee nooit te maken had. En het is zeker ook niet makkelijk om handig te worden met sociale media en internet als je dat nog helemaal niet bent. Maar, maar … het feit dat het niet makkelijk is, wil niet zeggen dat het niet te doen is. En dat is ook mijn eerste advies: draal niet langer. Ga aan de slag. Ga skypen. Kijk wat anderen doen op LinkedIn en Facebook. Meld je aan, geef je op voor nieuwsbrieven. Begin en leer. Na een maand ben je dan een heel stuk verder. Een stuk handiger en een stuk wijzer over wat wel werkt en wat niet.

Zeg het me gewoon!
Maar ik wil helemaal niet zelf aanklungelen, zeggen sommigen dan. Daar heb ik ook helemaal geen tijd voor. Zeg me gewoon wat ik moet doen! Ik wil persoonlijk advies. Nou dat kan natuurlijk ook allemaal. Live, en/of  via skype. In twee of drie sessie van een uur kan ik heel wat vragen beantwoorden, uitleggen en adviseren.

Meer weten hierover? Lees dan ook: Personal Branding (2) Coaching en Advies

Het publieke debat is geëxplodeerd. Iedereen blogt, schrijft en roept. Maar hoe houden mensen al die meningen nog uit elkaar? En ligt hier een nieuwe rol voor journalisten? Esther van Rijswijk en ik begonnen een zoektocht via ons blog www.watzeggenzenoueigenlijk.nl. We snoeien betogen terug tot standpunten en argumenten. Bijna een jaar later trekken we de eerste lessen.

Als de informatieparadox (steeds meer informatie, steeds minder overzicht en inzicht) ergens van toepassing is, dan is het wel is op het publieke debat. Mede door de nieuwe media is de publieke meningsvorming als een fragmentatiebom geëxplodeerd. Als gewone, betrokken burger kun je al die uitingen op Twitter, op televisie, in de krant, op de radio en in allerlei blogs nauwelijks meer volgen en raak je het overzicht kwijt: wie zei nu ook alweer wat en waarover en hoeveel ruimte zit er nu eigenlijk tussen het standpunt van de een en dat van een ander? Het bepalen van een eigen standpunt wordt dan helemaal lastig. Terwijl dat toch juist is wat mensen willen, zeker in deze gepolariseerde tijden.

Debat visueel weergeven
Kom, zeiden wij ergens in het voorjaar van 2010 tegen elkaar: wat zou het mooi zijn als er een journalistiek platform is waar het publieke debat in kaart wordt gebracht. Kun je een debat ook visueel weergeven? Kun je lezers/bezoekers zelf laten navigeren? En moeten wij als ZZP’ers zoiets niet proberen, juist buiten de gebaande paden om? Eens kijken hoe ver we komen.

We formuleerden twee doelen. We wilden 1) een methode vinden om meer overzicht te geven van wat er in bepaalde debatten allemaal gezegd wordt en 2) een methode vinden om meer inzicht te geven in de achterliggende argumenten.

We begonnen met dat laatste, claimden het domein www.watzeggenzenueigenlijk.nl en stortten ons – je moet ergens beginnen – op het immigratiedebat. Op basis van analysemethodes uit de argumentatietheorie ontrafelden we bijvoorbeeld de film Fitna: wat zegt Wilders nou precies in die film? En hoe argumenteert hij? Hetzelfde deden we, onder meer, met bijdragen van Paul Scheffer en Frits Bolkestein en een betoog van een groep moslima’s over hoofddoekjes. Het werd een vingeroefening in het ontleden van argumentatie. Voor ons als journalisten een hele nuttige. Even snel interpreteren wat iemand bedoelt, is er in deze methode niet bij. En ja: dat uitbenen van een betoog kost tijd maar leidt wel tot helderheid. Hoe dan? Ga vooral zelf  kijken op het blog.

Debatkaart
Inmiddels zijn we ook met het andere deel van onze ambitie aan de slag gegaan: het in kaart brengen van verschillende deelnemers en hun standpunten aan een debat. We maakten een overzicht van de standpunten die worden ingenomen rondom de Afghaanse vluchteling Sahar. Van ‘ze moet terug want regels zijn regels’ tot en met ‘ze mag blijven want ze is een aanwinst voor Nederland’, en alles wat daar tussenin zit, staan in één schema. In één oogopslag heeft de lezer de verschillende standpunten en deelnemers aan het debat bij elkaar.

Na zo’n driekwart jaar kunnen we een aantal conclusies trekken. Ten eerste over de vorm: we zijn dringend toe aan een meer geavanceerde vorm. We hebben het blog tot nog toe met heel veel plak- en knipwerk gemaakt, door zelf met mindmap-achtige software aan de slag te gaan. Het geeft een idee van hoe het zou kunnen zijn, maar daarmee is alles wel gezegd. Het idee om betogen terug te brengen tot standpunten en argumenten wordt pas echt interessant als bezoekers snel kunnen navigeren tussen de verschillende niveaus van standpunten en argumenten, zonder het overzicht te verliezen. Ook de bovenstaande debatkaart schreeuwt om meer niveaus waardoor je echt de kern in beeld kunt brengen.

Onze tweede les is dat het belangrijk is om je als journalist uiterst bescheiden op te stellen (voila, een uitdaging …). Het analyseren van een betoog vergt dat het je echt niet uitmaakt wat je vindt van de betoger en of je zijn argumenten sterk of zwak vindt. Het enige wat telt, is het verhelderen van het standpunt dat iemand heeft ingenomen en de argumenten die hij daarvoor aandraagt. Zodat een lezer zelf kan bepalen wat hij van de argumentatie vindt. Dat betekent dus dat een journalist zich moet inhouden, en zijn eigen, slimme inzichten achterwege laat. Dat leidt maar tot volle schema’s en kaarten, en niet tot inzicht.

De derde les
De derde les, ten slotte, die ons blog ons heeft geleerd, is dat het tijd wordt anderen te betrekken bij wat we doen. Wellicht zijn meer mensen bezig dit probleem te tackelen, of heeft iemand ideeën over de navigatie- en visualisatietechnieken die we kunnen gebruiken voor een nieuwe website. Vandaar dit stuk. We zijn toe aan reacties. Kritisch, aanmoedigend, vernietigend? Kom maar op. We willen het allemaal graag weten.

Dit artikel werd tevens gepubliceerd op www.rethinkingmedia.nl op 28-01-2011

De afgelopen tijd heb ik twee pitches georganiseerd: voor De Rode Hoed en voor advocatenkantoor Wijn & Stael. Ik vind dit een goede manier om een webbouwer en een vormgever bij een plan EN bij een opdrachtgever te zoeken. Het is een investering die rendeert, zelfs voor deelnemers die de opdracht niet krijgen.

In zee
Opdrachtgevers zeggen vaak: jij bent onze adviseur, als jij nou even zegt met wie we in zee moeten en wat het ongeveer gaat kosten? Ja, dat zou heel handig zijn, alleen werkt het niet zo. Een webbouwer met wie ik twee jaar geleden goed heb gewerkt, kan de grip op zijn bedrijf helemaal kwijt zijn geraakt, zo stormachtig zijn de ontwikkelingen nu eenmaal. Een ander met wie ik onlangs werkte, beviel misschien helemaal niet zo goed. Een derde is steengoed, maar om allerlei redenen niet zo geschikt voor deze opdrachtgever. Kortom, de beste match tussen webbouwer, vormgever en opdrachtgever ligt niet zomaar voor het oprapen.

Prijs of bereikbaarheid?
Om die beste match te kunnen vinden, is het belangrijk om te bepalen wat uiteindelijk het zwaarst weegt voor de opdrachtgever. Is dat bereikbaarheid, bedrijfszekerheid, prijs, prestige, open source-software, eigen cms, bouwtijd, gebruiksvriendelijkheid, flexibiliteit, cultuur, geavanceerde techniek, vriendelijkheid of ervaring met sociale media? – om maar wat te noemen. Wat mensen in eerste instantie belangrijk vinden, bijvoorbeeld prijs, is niet altijd aan het einde van de rit nog steeds zo belangrijk. Om de prioriteiten vooraf goed te stellen, moet dat toch eerst helder worden en dat kan door met de opdrachtgever erbij met meer partijen te praten. Gaandeweg groeit het inzicht in wat de ontwikkeling van een nieuwe site behelst en wat de verschillende partijen te bieden hebben.

Langetermijnrelatie
Er is nog een goede reden waarom een opdrachtgever zelf bij al die gesprekken moet zijn. Hij gaat een langetermijnrelatie aan met de webbouwer en de vormgever. Hij moet goed met ze kunnen werken, ook als ik al lang als adviseur vertrokken ben.

Kandidaten mixen
Liever selecteer ik daarom een aantal webbouwers en vormgevers die samen leiden tot een goede afweging. Je kunt bijvoorbeeld een webbouwer en een vormgever van één bureau afzetten tegen twee mensen die nog nooit met elkaar hebben gewerkt. Beide vormen hebben voor- en nadelen. Je kunt een groot bureau laten mee doen, en een kleintje, en bijvoorbeeld nog een ZZP’er. Bij de te selecteren vormgevers komen andere complicaties kijken: is er al een huisstijl, of gaat die juist ook op de schop en moet iemand dat ook kunnen? Moet iemand ook goed zijn in print of juist alleen maar in online-uitingen? Ik mix ook graag kandidaten die ik zelf ken met mensen die door de opdrachtgever worden aangedragen.

Beredeneerde keuze
Door met al die mensen te praten, leert een opdrachtgever ontzettend veel. Over techniek, over hoe je het bouwproces kunt verlengen, over wat je allemaal met die site moet gaan doen als hij eenmaal klaar is. Als de gesprekken voorbij zijn, is het denken over de site is stuk scherper geworden. En bijna altijd is het neveneffect dat iedereen aan de opdrachtgevende kant veel meer zin heeft in die nieuwe site. Last but not least is het resultaat dat de opdrachtgever nu zelf een beredeneerde keuze kan maken.

Goede indruk
Zelfs de partijen die het niet zijn geworden, kijken vaak positief terug als ze helder uitgelegd krijgen waarom ze het niet geworden zijn. Als ze een goede indruk hebben gemaakt tijdens het gesprek, wat vaak het geval is, zullen de opdrachtgever of ikzelf ze graag nog eens ergens anders aanbevelen als dat zo uitkomt, juist omdat we nu snappen bij welk soort opdrachtgever ze goed matchen. Voor mijzelf is zo’n pitch ook de moeite waard, ik leer nieuwe mensen kennen en krijg nieuwe inzichten.

Dan nog even voor wie zin heeft: de lesson’s learned

1. Maak eerst een stevig plan voor de nieuwe site: wat is de bedoeling? Wat zijn de wensen van de opdrachtgever, medewerkers, (potentiele) bezoekers?
2. Stuur alle kandidaten dit plan en zeg dat je daarover wilt praten. Welke vragen hebben ze? Zien ze mogelijkheden en valkuilen? Hoe zien ze de doorontwikkeling van de site na oplevering?
3. Plan de pitch op één dag. Dat zit iedereen goed in het onderwerp, anders gaat het moment verloren.
4. Plan niet meer dan 5 of 6 gesprekken.
5. Maak vooraf een lijst met aandachtspunten voor de gesprekken.
6. Bespreek aan het einde van de dag welke kandidaten je om een offerte gaat vragen.
7. Laat offerte uitbrengen op basis van het plan en vraag om een indicatie van bouwtijd, beschikbaarheid en tarieven voor nazorg (hosting, updates, doorontwikkeling, training etc).
8. Zorg dat de inspanning die je vraagt van kandidaten in verhouding is tot de omvang van de opdracht.
9. Geef de partijen die de opdracht niet kregen goed inzicht in waarom een andere partij beter paste bij de opdracht en de opdrachtgever.

Uitstraling
Vandaar Lydia’s verzoek om een redactioneel plan.Vertrekpunt hiervoor was een omschrijving van de gewenste uitstraling als houvast voor alles wat je aan tekst en beeld op de site zet. Nu is dat altijd belangrijk, maar zeker voor een site waar mensen financiële informatie moeten gaan verstrekken. We definieerden wat je moet doen om laagdrempelig te ogen en tegelijkertijd betrouwbaarheid uit te stralen?

Berichtsoort
Een ander punt was om een berichtsoort te koppelen aan de functie van een bericht. Zo kun je – onder meer – tips, aankoopadviezen, nieuwsberichten en contextberichten onderscheiden. De eerste bestaan uit een enkel specifiek advies, de tweede uit dingen waarop je moet letten als je bijvoorbeeld een afwasmachine koopt, de derde zijn concrete nieuwtjes (het kabinet heeft de btw op verbouwingen verlaagd) en de vierde geven inzicht (bijvoorbeeld een bericht over nieuwe cijfers van het CBS over hoe  en waar Nederlanders hun vakantie doorbrengen).

Van site naar forum en vice versa
Op termijn wil de site ook een forum creëren waarop bezoekers elkaar tips geven. Interessant is hoe je bezoekers kunt aanmoedigen om over te steken van het ene deel naar het andere. Tijdens de research stuitte ik op www.aufeminin.com, een Frans supersucces. Ik ben onder de indruk van hoe bezoekers hier worden vastgehouden en rondgestuurd. Het grappige is dat als je goed kijkt, je niet eens zeker weet of de site nu zo goed is gebouwd of dat de redactie het allerbeste heeft gemaakt van iets wat helemaal niet zo bijzonder is. Hoe dan ook een bezoekje waard!

Work in progress
Dedagelijksedingen is sinds eind december online. En een goed plan is nooit af: altijd maar weer die kloof tussen droom en werkelijkheid. Vandaar dat we vooraf een aantal sessies hebben gepland om te kijken hoe we die kunnen dichten. Work in progress dus, in plaats van stilstaand water. Fijne manier van werken, vind ik.